Van zorg naar levenskunst

865 VIEWS
Van zorg naar levenskunst

De vraag wordt me regelmatig gesteld: waarom ben je in de zorg gaan werken?

Ik geef altijd een simpel antwoord: omdat het mij inspireert.

Op het moment dat ik het perspectief van patiënt losliet en mijn ‘clienten’ als individueel persoon benaderde, zag ik steeds weer dat er iets veranderde. Ze begonnen verhalen te vertellen, levensverhalen waarbij ze helemaal opbloeiden. Dat moment van persoonlijke aandacht en connectie was en is voor mij onbetaalbaar.

Meneer van Rooijen maakt van het leven een feest

Zo was er bijvoorbeeld meneer van Rooijen, een oud-advocaat van 78. Na een wilde studententijd in Leiden (rechten) heeft hij naar eigen zeggen een ‘ontzettend leuke diensttijd gehad’. Hij werd reserveofficier, volgde een opleiding tot militair boekhouder en kwam zo in Duitsland terecht, waar hij vooral flink de bloemetjes buiten zette. Daarna ging hij aan de slag bij ABN AMRO, om het na een paar jaar helemaal gehad te hebben met de sfeer bij zo’n groot bedrijf en voor zichzelf te beginnen als advocaat. Altijd met plezier en altijd met energie.

“Ik ben vrij lang advocaat geweest. Een ongelooflijk spannend en inspannend beroep. Ik heb dat met ontzettend veel plezier gedaan. Ik had, voordat ik het gedonder in mijn hoofd kreeg, gedacht dat ik in het harnas kon sterven. Hoewel, ik heb zelf weleens met een advocaat van 75 jaar te maken gekregen en dan merk je wel dat daar toch de scherpe kantjes van af waren”

En daar krijg ik dan weer energie van. Meneer van Rooijen dacht dat hij in het harnas kon sterven. Toch dwong zijn gezondheid hem om zijn geliefde werk op te geven, maar nog altijd praat hij erover met trots en enthousiasme. Hij heeft het leven altijd met beide handen aangepakt en doet dat nog steeds. Daar denk ik regelmatig aan als ik zelf een tegenslag ervaar: niet bij de pakken neerzitten, doorgaan!

Lees ook:  93-jarige grootmoeder is model voor kleurrijke creaties van kleindochter

Meneer Trotman: muzikale wereldreiziger

En dan is er meneer Trotman: geboren voor reizen, muziek en avontuur. Hij heeft op verschillende plekken op de wereld gewoond en van alles gedaan. Hij werd geboren op Barbados, maar kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog naar Europa, waar hij van het ene in het andere avontuur rolde.  In Engeland werkte hij bij de Royal Airforce en leerde glasblazen. Niet omdat hij nou zo weg was van glasblazen, maar omdat hij in de buurt van Londen wilde werken, waar het uitgaansleven lonkte. Hij speelde muziek in de kroegen, gaf drumles, werkte als danser en zanger in verschillende Amerikaanse groepen en speelde zelfs in films!

“Allemaal verschillende soorten dingen deed ik, van de ene baan naar de andere. Maar ik heb nooit zonder werk gezeten. Er was altijd wat te doen. Daar ben ik heel gelukkig mee geweest”

Uiteindelijk vertrok meneer Trotman met een Nederlandse vrouw naar Rome, voedde daar zijn kinderen op en kwam daarna met zijn vrouw naar Nederland. Het verhaal van meneer Trotman drukte me met mijn eigen neus op de feiten: het leven kan groots en meeslepend zijn, als je niet teveel vasthoudt aan gevestigde regeltjes en conventies. En daar is veel lef voor nodig! Meneer Trotman ging zijn eigen weg en nam risico’s, maar zat nooit zonder werk en was altijd gelukkig. Een leven ‘met melodie’, dat wil iedereen toch wel? Maar het komt niemand aanwaaien, en zo denk ik in mijn eigen stappen en keuzes nog vaak aan meneer Trotman.

Lees ook:  Het leven van Frida Khalo in een prachtig geïllustreerde biografie

En zo is een baan in de zorg niet zomaar een baan. Het is een reis vol ervaringen, bijzondere ontmoetingen en inspirerende verhalen. Ook als ik niet aan het werk ben denk ik regelmatig aan de niet-aflatende levenslust van meneer van Rooijen, en aan de eigenzinnigheid van meneer Trotman. Ik ben er slechts om het hen wat makkelijker te maken, maar zij maken mij tot wie ik ben.


Titiaan Zwart (33) richtte in 2013 de Mantelaar op, om mantelzorgers te voorzien van broodnodige ondersteuning. Mantelaar koppelt medisch studenten aan thuiswonende ouderen om daarmee hun naasten en mantelzorgers te ontlasten. De studenten worden als het ware onderdeel van het mantelzorg ‘team’, zodat mantelzorgers ook gewoon weer familieleden kunnen zijn, en cliënten de hulp en aandacht krijgen die ze nodig hebben.


Beeld: Shaun Fisher via Flickr.com

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

Deze man plantte sinds 1979 in zijn eentje een bos groter dan Central Park
Exposeren op je 102de? Carmen Herrera doet het!
De bijzondere levensvisie van een man die in een zandkasteel woont
Hoe deze varkensboer besloot het helemaal anders te doen en veganist werd