Over katten- en hondenmensen

702 VIEWS
Over katten- en hondenmensen

Als kind ben ik opgegroeid met een lapjespoes, welke op een goede dag besloot bij ons te komen wonen. Ze vleide zich op de stoel onder de eettafel, alsof ze nooit ergens anders gewoond had. Politie, briefjes bij de supermarkt, dierenartsen in de buurt, niets leidde tot het vinden van het originele huis van deze poes, welke wij origineel besloten ´Poes´ te noemen.

Mijn vader was wat je noemt geen poezenman. Er kwam niks van in. We moesten het maar stellen met onze 2 konijnen (welke wij, eveneens zeer origineel, ´Witje´ en ´Bruintje´ hadden gedoopt) en waar we dagelijks een strijd om hadden qua eten geven en hok schoonmaken.  Toen er geen uitstellen meer aan was, werd Poes in de auto gehesen en 20 kilometer verderop naar een asiel gebracht, na 25 gulden afstandskosten te hebben betaald. De dagen erna jammerden zowel mijn moeder als mijn broertje en ik om het verlies van Poes, welke onze harten gewonnen had.

Maar ja, ik was geen hondenmens. Daar stond ik dan met m´n principes.

Mijn vader ging overstag. Terug naar het asiel, 50 gulden adoptiegeld verder, en Poes was nog zo´n 16 jaar de onze. Zo werd ik een kattenmens en heb ik ook altijd katten gehad. Honden, daar moest ik niets van hebben. Aanwezige, hijgende dieren. Wie wil er nou een hond?

Lees ook:  Schilderijen van licht

Mijn huidige partner is een hondenman. Wie wil er nou een kat? Niks aan, veel te onberekenbaar. Hij plantte het zaadje en begon stelselmatig over het onderwerp ´hond´. Op een goede dag ging ik naar een asiel bij mij in de buurt, zomaar eens kijken of er een geschikte hond zat. Naïef! Tuurlijk zitten er goede honden!  Een grote goudbruine pup van onbestemde mix keek me aan.

Op de 2e rij, achter de blaffende aandachttrekkende pups. En ik wist ´jij bent zoals ik!’. Maar ja, ik was geen hondenmens. Daar stond ik dan met m´n principes.

Hij ging mee, 5 dagen op proef. Inmiddels is hij een jaar in mijn leven en is hij mijn grote Spaanse vriend. De pure liefde van zo´n hondendier, dat ik dat nou nooit eerder toegelaten heb. Wonderen bestaan en wijsheid komt met de jaren, dat blijkt dagelijks


De ondernemende Simone Kerkdijk woont sinds 2 jaar aan de Spaanse Costa, waar stempelende instanties, flamenco en tapas haar leven kleuren.  Haar ex-geliefde drukte haar op het hart altijd de ´paradijsvogel´ te blijven die ze was en er vooral ook trots op te zijn. Met deze warme en kleurrijke ingrediënten schrijft Simone voor Paradijsvogels Magazine korte verhalen die uit het leven gegrepen zijn. Olé!

MEER INSPIRATIE

De bijzondere levensvisie van een man die in een zandkasteel woont
Opgeruimd staat netjes: 8 kleine tips om te ontspullen
Ode aan de lente: 10 citaten over dit heerlijke jaargetijde
Deze asielhonden krijgen speurles als uitlaatklep