Over katten- en hondenmensen

18 september 2014
29

Als kind ben ik opgegroeid met een lapjespoes, welke op een goede dag besloot bij ons te komen wonen. Ze vleide zich op de stoel onder de eettafel, alsof ze nooit ergens anders gewoond had. Politie, briefjes bij de supermarkt, dierenartsen in de buurt, niets leidde tot het vinden van het originele huis van deze poes, welke wij origineel besloten ´Poes´ te noemen.
Mijn vader was wat je noemt geen poezenman. Er kwam niks van in. We moesten het maar stellen met onze 2 konijnen (welke wij, eveneens zeer origineel, ´Witje´ en ´Bruintje´ hadden gedoopt) en waar we dagelijks een strijd om hadden qua eten geven en hok schoonmaken.  Toen er geen uitstellen meer aan was, werd Poes in de auto gehesen en 20 kilometer verderop naar een asiel gebracht, na 25 gulden afstandskosten te hebben betaald. De dagen erna jammerden zowel mijn moeder als mijn broertje en ik om het verlies van Poes, welke onze harten gewonnen had.
[quote text_size="medium"]
Maar ja, ik was geen hondenmens. Daar stond ik dan met m´n principes.
[/quote]
Mijn vader ging overstag. Terug naar het asiel, 50 gulden adoptiegeld verder, en Poes was nog zo´n 16 jaar de onze. Zo werd ik een kattenmens en heb ik ook altijd katten gehad. Honden, daar moest ik niets van hebben. Aanwezige, hijgende dieren. Wie wil er nou een hond?
Mijn huidige partner is een hondenman. Wie wil er nou een kat? Niks aan, veel te onberekenbaar. Hij plantte het zaadje en begon stelselmatig over het onderwerp ´hond´. Op een goede dag ging ik naar een asiel bij mij in de buurt, zomaar eens kijken of er een geschikte hond zat. Naïef! Tuurlijk zitten er goede honden!  Een grote goudbruine pup van onbestemde mix keek me aan.
Op de 2e rij, achter de blaffende aandachttrekkende pups. En ik wist ´jij bent zoals ik!'. Maar ja, ik was geen hondenmens. Daar stond ik dan met m´n principes.
Hij ging mee, 5 dagen op proef. Inmiddels is hij een jaar in mijn leven en is hij mijn grote Spaanse vriend. De pure liefde van zo´n hondendier, dat ik dat nou nooit eerder toegelaten heb. Wonderen bestaan en wijsheid komt met de jaren, dat blijkt dagelijks
[hr]
De ondernemende Simone Kerkdijk woont sinds 2 jaar aan de Spaanse Costa, waar stempelende instanties, flamenco en tapas haar leven kleuren.  Haar ex-geliefde drukte haar op het hart altijd de ´paradijsvogel´ te blijven die ze was en er vooral ook trots op te zijn. Met deze warme en kleurrijke ingrediënten schrijft Simone voor Paradijsvogels Magazine korte verhalen die uit het leven gegrepen zijn. Olé!

Lees ook:  Papierkunst laat de kwetsbaarheid van bedreigde diersoorten zien

Over de auteur

Jasper Voorn
Mijn naam is Jasper Voorn, 28 jaar, en ik ben de initiatiefnemer van Paradijsvogel Magazine. Zaken als Kunst, cultuur, reizen en de natuur hebben mij altijd gefascineerd. Vanuit een passie voor bovenstaande zaken ben ik dan ook Paradijsvogels Magazine begonnen. Naast mijn bezigheid bij dit online tijdschrift houd ik me als directeur en eigenaar van Web Wings BV, samen met een groeiend team van 30+ collega’s, dagelijks bezig met het realiseren van online marketing resultaten voor meer dan 200 verschillende klanten. Hier richten wij ons voornamelijk op duurzame marketing door lange termijn resultaat te halen via zoekmachine optimalisatie. Binnen Paradijsvogel Magazine komt mijn passie voor online marketing, mensen inspireren en mij verder verdiepen in de wereld om ons heen samen. Mijn doel is om vanuit Paradijsvogel Magazine jaarlijks 2 miljoen mensen te kunnen bereiken met interessante verhalen en kennis uit deze prachtige paradijselijke wereld die wij met z’n alle mogen bewandelen.

Recente berichten

Een goed gevoel hebben is het halve werk

Het principe van vrouwen en haarvrij, wat vinden we ervan?

De betekenis van de kleur van je ogen

Creatief met kleding

© Paradijsvogels Magazine - 2022
Made with
Web Wings