Solo reizen

880 VIEWS
Solo reizen

Sevilla. Een jaar of 12 geleden kwam ik er voor het eerst. God, wat was ik gecharmeerd van de leuke straatjes, de gebouwen, de totaal verschillende wijken, de tapascultuur, de parken, de frivole levensstijl. Ik ben er sindsdien vaker geweest en steeds opnieuw werd mijn liefde bevestigd.

Een aantal jaren geleden, ik woonde nog in Nederland, ging ik eens alleen. In een taxi klonk  flamencomuziek uit de krakerige speakers. De ramen open, de geuren en geluiden kwamen volop binnen. We reden de stad binnen, de zon scheen en mijn hart ging open. Deze stad raakte me opnieuw.  Ik was er wel eens eerder alleen geweest voor een cursus en ontmoette toen mensen uit heel de wereld. Deze keer niet. Deze keer was ik alleen, net na mijn scheiding.

Met wie geniet je? Met wie erger je? Nou, met jezelf dus. En met niemand anders.

Eerlijk is eerlijk: ik vond het heerlijk in m’n eentje, maar als ik knetterverliefde mensen zag rondlopen, realiseerde ik me wel dat een stad op die manier ontdekken en in dergelijk gezelschap het fijnst is. Maar ik was op dat moment niet knetterverliefd en ik was er alleen.

Alleen op reis zijn is best raar. Want met wie deel je de indrukken? Met wie overleg je? Met wie lach je? Met wie geniet je? Met wie erger je? Nou, met jezelf dus. Met niemand anders.

Lees ook:  Waarom je van reizen met een camper gelukkig wordt

Ik ontdekte meerdere kanten aan mezelf. Aan de ene kant een doener, aan de andere kant een denker. Aan de ene kant avontuurlijk, aan de andere kant op ’t bekende (veilige) gericht. Aan de ene kant frivool (‘wie doet me wat?’), aan de andere kant stijfjes (‘ze zullen wel denken’).

Aan de ene kant zelfstandig, aan de andere afhankelijk. Aan de ene kant nachtbraker, aan de andere ook zo toe aan rust en lekker bijslapen. Zo’n paar dagen alleen op pad leerde me veel over mezelf.  Vooral ook dat ik best leuk gezelschap ben. Voor mezelf. Niet de makkelijkste, maar zeker de moeite waard. Misschien raar om te zeggen, maar ik vind mezelf best een leuk mens om mee te leven. Wie durft dat – in alle eerlijkheid – nog meer van zichzelf te zeggen?

Lees ook: Loes (59) ging op de bonnefooi backpacken in Thailand


De ondernemende Simone Kerkdijk woont sinds 2 jaar aan de Spaanse Costa, waar stempelende instanties, flamenco en tapas haar leven kleuren.  Haar ex-geliefde drukte haar op het hart altijd de ´paradijsvogel´ te blijven die ze is en er vooral ook trots op te zijn. Met deze warme en kleurrijke ingrediënten schrijft Simone voor Paradijsvogels Magazine korte verhalen die uit het leven gegrepen zijn. Olé!

MEER INSPIRATIE

7 waarheden over het lege nest
Met dit gedrag in een koffietent verraad je meteen je leeftijd
Waarom ik het geweldig vind om 50 jaar te zijn
Waarom ik helemáál niet gelukkig word van opruimen