Poffen bij de slager

625 VIEWS
Poffen bij de slager

Herinner je je zich nog de buurtwinkel uit je jeugd waar je ook na sluitingstijd en ‘s zondags een ‘vergeten flesje Maggie’ kon halen?

Nostalgie optima forma.

Nu zijn alle winkels (bijna) altijd open, zeker in de grote steden. Makkelijk – natuurlijk wel, maar nostalgisch, nee. Misschien wordt het boodschappen doen van vandaag wel als nostalgisch ervaren over 25 jaar, wanneer men uitsluitend levensmiddelen ‘online’ kan bestellen. Sterker nog, bestelling vergeten? Geen nood. Iedere week arriveert sowieso een doos levensmiddelen, gevuld met door-de-computer-uitgerekende-benodigde-artikelen.

In gesprek over ‘die goeie ouwe tijd’ met Sjef van Herkenbosch, onze top-slager-in-ruste, inmiddels 92, vertelde hij over ‘n pluspunt van de ontwikkeling in het winkelen: het poffen verdween toen de elektrische kassa’s op de toonbanken verschenen. Poffen, het schrijft-u-maar-op-slager, ik betaal eind volgende week. Dat was ‘n gruwel.

‘Mevrouw Hendrikx groet mij gedag, loopt door en komt 10 minuten later terug met 2 doosjes Miss Blanche’

In zijn winkel, vertelde Sjef, was dat NIET mogelijk, hetgeen soms tot vervelende situaties leidde, wanneer iemand z’n bestelling gedaan had en het bedienende slagersmeisje moest zeggen: Sorry, wij mogen hier niet poffen van de baas. Een duidelijk bordje op de kassa hielp dat probleem naderhand vaak ‘uit de wereld’. Echter, vertelde Sjef glimlachend, de mens is vindingrijk. ‘Ik rookte wel eens een sigaretje vóór de winkel staande, Miss Blanche was mijn merk, en op zekere dag sprak een stevige ‘dame’ uit de wijk achter de winkel mij aan: Slager, mijn man is ziek.

Lees ook:  Dagboek van mijn moeder | Zuurkool, met een kuiltje jus

Kan ik ‘n biefstukje ‘poffen’, zodat hij een beetje krachten kan opdoen ?
Sorry, mevrouw Hendrikx, dat kan niet, echt niet, hoe vervelend ik het ook in uw geval vind.
Mevrouw Hendrikx keek me nadenkend aan, snoof de sigaretten-rook op en vroeg: welk merk is dat, slager?
Miss Blanche, mevrouw, die zitten in een stevig kartonnen doosje en zijn nog lekker ook.
Mevrouw Hendrikx groet mij gedag, loopt door en komt 10 minuten later terug met 2 doosjes Miss Blanche.
Mag ik deze twee pakjes ruilen met ‘n klein biefstukje, beste slager, mijn man is ziek, moet u weten…. en beiden schieten wij in een lach.

Zo’n vrouw stel je toch niet teleur.

Bij het aanreiken van het verpakte stukje vlees zeg ik: maar had u dan toch geld, mevrouw Hendrikx ? Welnee lachte zij, maar de tabaksboer op de hoek poft wel, gelukkig.’

‘Tja, jongen’, sprak Sjef nadenkend, ‘dat waren nog eens tijden, die komen niet meer terug!’


Hans Willems heeft een voorliefde voor paradijsvogels – ‘de smaakmakers in het gewone leven’. Al sinds zijn jeugd is hij een fervent dagdromer en ontwikkelde hij een scherp oor voor goede verhalen – de meest interessante schrijft hij op. Na zijn pensionering is hij gaan daten, op Paradijsvogels Magazine beschrijft hij daarnaast zijn bijzondere ontmoetingen. 

MEER INSPIRATIE

Generaties wisselen van kleding
Ode aan alle moeders
Prachtig initiatief tegen eenzaamheid: studenten gaan op kamers in een verzorgingshuis
Dit Scandinavische ecodorp ligt op nog geen half uur van Amsterdam