Doodeng maar geweldig: deze drie mensen gooiden op latere leeftijd het roer om

10999 VIEWS
Doodeng maar geweldig: deze drie mensen gooiden op latere leeftijd het roer om

De afgelopen weken passeerde een aantal ‘midlife thema’s’ de revue. Je hebt je hele leven hard gewerkt, jezelf ontwikkeld, misschien kinderen opgevoed, vriendschappen opgebouwd, gespaard en geïnvesteerd in fijne plek om te wonen. En dan, dan ben je opeens 50.

Is het moment aangebroken dat al je investeringen hun vruchten afwerpen, of gaat vanaf 50 alles alleen maar bergafwaarts? Ben je alleen ouder geworden of ook wijzer? Wat zijn je dromen voor de toekomst? Ervaar je hernieuwde vrijheid of een dodelijk overschot aan tijd? Hoe oud zou je eigenlijk zijn als je niet wist hoe oud je was?

Ernst Lugten genoot als huisarts van het wonder van de geboorte en begeleidde vol overgave mensen in hun stervensproces, maar vindt nu veel meer voldoening in zijn werk als stucadoor

De serie ‘Midlife Twist’ vormt een ode aan het tweede levensdeel. De wijsheid, de inspiratie, de hernieuwde vrijheid en vooral het stukje paradijsvogel dat iedereen in zich heeft. Met deze keer: wat nu als je er op de helft van je leven achterkomt dat het eigenlijk helemaal anders moet? Het is nooit te laat, maar er is soms lef nodig om het vertrouwde kader op te geven en iets geheel nieuws te beginnen.

Lees ook:  Wat is uw belangrijkste levensles?

Het roer om

De mensen in onderstaande film gooiden stuk voor stuk het roer om, en waagden een bijzondere sprong. Ernst Lugten genoot als huisarts van het wonder van de geboorte van een nieuw leven en begeleidde vol overgave mensen in hun stervensproces, maar voelde zijn baan als een steeds verstikkender keurslijf. Tegenwoordig vindt hij veel meer voldoening in zijn werk als stucadoor.

‘Als je na dertig jaar je vak van je afgooit, kom je in een geweldig gat terecht. Daarna voel je dat je nog rondloopt op de wereld en dat de hemel niet op je neergedaald is. Na een aantal maanden voelde het echt alsof mijn ziel weer terugkwam.’

Loslaten

Vakil Eelman wijdde haar leven grotendeels aan het moederschap, maar ontdekte op latere leeftijd nieuwe aspecten van het leven in haar carriere als model en… clown. ‘Ik vond het zo eng,’ vertelt ze, ‘maar je krijgt er toch een soort flair in. Op een clownsschool gaat het over werkelijk in contact staan met de ander, daar heb ik weer leren spelen.’

Thomas van der Kleef dacht dat hij als PR-adviseur de waarheid over het leven had geleerd, maar kwam pas echt tot zichzelf in het klooster: ‘Ik kon wat ik kon en ik deed wat ik deed, en dat deed ik goed, en ik was er niet gelukkig meer mee. Ik heb dingen losgelaten waar ik vroeger op gesteld was, maar dat is geen offer. Ik deed niet wat bij mij paste. Het gaat nu niet meer om doen wat ik ooit in mijn hoofd had, maar om luisteren naar wat er moet gebeuren.’

Lees ook:  Tien grappige en inspirerende uitspraken van Bob Ross

Onderstaande film van Niki Boomkens laat op boeiende wijze zien wat deze mensen over de drempel trok en hoe ze hun ommezwaai ervaren hebben. Ter inspiratie!

 

 

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

Deze man plantte sinds 1979 in zijn eentje een bos groter dan Central Park
Exposeren op je 102de? Carmen Herrera doet het!
De bijzondere levensvisie van een man die in een zandkasteel woont
Hoe deze varkensboer besloot het helemaal anders te doen en veganist werd

12 thoughts on “Doodeng maar geweldig: deze drie mensen gooiden op latere leeftijd het roer om

  1. Het leven geeft je een klap, meerdere…als je niet wilt luisteren, gaat je lijf neer. Ik werd van mondhygiëniste, eigen praktijk met echtgenoot die tandarts was, portretschilder. Van olieverf naar pastelkrijt, waardoor ik ook mijn leermeesters weer moest “teleurstellen”, want die eigen-wijze weg was ingezet en kan alleen nog maar gevolgd worden. Van een zeker bestaan in financieel opzicht uiteindelijk naar een ongewis kunstenaarsbestaan, want ook vooreerst zonder partner op dit pad…maar voelen en weten dat dit het is en de weg vinden hoe dan. In mijn workshops , waarin ik eindelijk óók mijn vorm vond, deel ik mijn blijdschap, liefde en enthousiasme voor mijn materiaal en mijn ervaring waardoor ik mensen dat stukje kind weer kan laten voelen. Dat wat ik terug gevonden heb, blij, vrij en gelukkig maakt, elke dag weer, wat mij energie geeft. Kleuren. Met je blote handen voelen en losgaan. Vrijheid ervaren. Zoals ik me vrij voel. Mijzelf.

  2. Sorry, even een lelijke zin-correctie (ik drukte te snel op “verstuur”): “Dat wat ik teruggevonden heb, dat wat mij blij, vrij en gelukkig maakt, elke dag weer, wat mij energie geeft.”

  3. Ik sta op ‘t punt van omslag. Ik weet zeker dat ik niet tot m’n 67e voor de klas wil staan (MBO), maar wat ik wel wil.. ik dénk dat ik weet wat ik wil, maar weet ‘t niet zeker. Hoe kom ik daar in hémelsnaam achter?

  4. Na ruim 25 jaar MBO docent gekozen voor een eigen bedrijf. Op mn 50e gebeurde er zoveel. Dingen die belangrijk waren werden ineens nietig en andersom. Nu heb ik tijd genoeg om mijn hobbies ruimte te geven, genoeg te verdienen om van rond te komen ( ik begeleid docenten en docententeams) en voor de zorg van mn moeder… het voelt goed. Aan irma: als je denkt dat je weet is het goed genoeg om een stap te zetten. .. !

  5. 20 jaar was ik huismoeder. Ik heb gekozen voor de opvoeding van mijn 3 kinderen. Ik wil zo graag weer aan het werk. Hoe kom ik terug in het werkveld. Ik hoop op een nieuwe start

  6. Geïnspireerd door het boeddhisme en Minfulness ben ik producten gaan ontwerpen en maken waarmee op praktische wijze boeddhistische oefeningen gedaan kunnen worden. Ook organiseer ik trainingsweekenden boeddhistische psychologie. Na mijn 60ste heb ik mijn baan in het HBO onderwijs opgezegd om al mijn tijd en aandacht te kunnen geven aan mijn bedrijf DanaPresent. Het leven stroomt verder

  7. Na ruim 25 jaar met veel passie en vreugde yogalessen te hebben gegeven met aanverwante workshops, kwam in 1996 ineens een diepe impuls omhoog die me duidelijk maakte dat het tijd was om te stoppen. Ik kon het niet beredeneren maar de innerlijke gevoelsbeleving was heel sterk.
    Ik had inmiddels geleerd om het pad van intuïtie te volgen met mijn hart als kompas en via allerlei levenservaringen gevoeld vertrouwen opgebouwd hierin. Dus ik be-eindigde mijn bloeiende yogapraktijk. In het daaropvolgende jaar overleed mijn dierbare moeder na een zorgzaam en vaak ook zorgelijk leven. Ik had alle tijd en ruimte om regelmatig bij haar te zijn en deze laatste fase intens met haar te delen. Verrijkend, vreugdevol en ontroerend.
    Wonderlijk genoeg ontwikkelde zich daarna op heel organische wijze een opleiding gericht op het aanspreken van de eigen innerlijke wijsheid en het speels en creatief ontwikkelen van intuïtie en communicatieve vaardigheden, waarbij mijn rol inspirator, reisgids en coach werd.
    Een diepgaande verandering in mij.
    Inmiddels ben ik Oma maar nog steeds loop ik vol overgave en vreugde een eindje met mensen op, als een richtingaanwijzer….. een licht-baken op weg naar een veilig haven:)

  8. Mooi deze verhalen! Hoe fijn is het als je kunt genieten van de mogelijkheden die het leven je biedt, en je talenten kunt inzetten…
    Ik ben 53, heb gewerkt als intensive care verpleegkundige, kok, purser bij een grote luchtvaartmaatschappij, heb een eigen praktijk gehad als gewichtsconsulent én het gevoel pas halverwege m’n mogelijkheden te zijn… En ik hoop dat ik 100 word want ik weet zeker dat er nog veel meer fantastische dingen te doen zijn!

  9. Op mijn vijftigste opnieuw naar de kunstacademie gegaan en dit deze keer wel afgemaakt met een goed examen. Daarna zou ik er echt voor gaan. Mijn man en ik begonnen aan het uitwerken van een ik vertrek verhaal. Het paln van veertig jaar daarvoor om een huis in Frankrijk te zoeken werd waarheid. Weer zou het roer omgaan. In NL waren we bezig alles te verkopen, wat gedelltelijk begon te lukken. Door de crisis wel met veel minder opbrengst. We stelden de plannen steed weer bij. Totdat er een ongeneselijke beenmergkanker werd geconstateerd in een frans ziekenhuis. We waren nog niet definitief vertrokken. Woonden tijdelijk in het nog niet verkocht huis van onze zoon die naar de VS was geëmigreerd. De zieket was ongeneselijk, wel behandelbaar. Maar dan had hij veel eerder ontdekt moeten worden. Uiteindelijk na zestien maanden was het voorbij. Veertig jaar huwelijk, lief en leed een bloeiende zaak, alles was in eenklap over en voorbij. Nu drie jaar verder na zijn overlijden woon ik sinds bijna twee jaar volledig in Frankrijk. Alle gemaakte plannen van de baan. Een heel ander budget ter beschikking en alleen maar AOW. Veel grond en een hele oude grote fermette. Waar veel aan moet gebeuren. Ongewild dus weer het roer helemaal om. En toch nog de hoop eens een atelier te hebben op zolder en aan de slag te kunnen gaan. Dan moet wel eerst het dak vernieuwd worden.

  10. Wat is een Fermette Anna Slabbers Niemeijer ? Ik ken dit niet. Zo te horen sta je aan een Nieuw Begin ?? daar in Frankrijk.
    ik lees je verhaal met interesse, maar mis de Passie voor……………………?

  11. Ik ben 60 jaar oud/jong. En kweek voor mijzelf en anderen tegen kleine vergoeding de Tropisch Geneeskrachtige Plant Gynura procumbens in Huis. Fijn om met de levende natuur bezig te zijn sinds 3 jaar, haal hier veel voldoening uit. heb veel geleerd door zelf thuis uit te proberen wat de plant het best doet gedijen.


Comments are closed.