Michiel Paalvast | Een achtertuin in Veere als inspiratiebron

31 augustus 2015
48
Achtertuin Veere Michiel Paalvast

Na school ging kunstenaar kunstenaar Michiel Paalvast op zoek naar een vervolgopleiding. Hij had geen idee wat het moest worden en bezocht alle mogelijke smaken: van de zeevaartschool tot een opleiding toerisme. En een kunstacademie. “Ik vond tekenen en schilderen altijd al wel leuk, maar daar begon het bij mij te dagen dat je ook gewoon je hele dag ermee kon vullen. Dus dat ging ik doen.” Op PNOexpo is Paalvast exposant van de week, Paradijsvogels Magazine vroeg hem naar zijn grootste inspiratiebronnen: Veere en Jason Berger.
Eenmaal op de academie werd het dan wel weer gestimuleerd dat Michiel de docentenopleiding ging doen, ‘daar was nog enigszins geld mee te verdienen’, was het idee. “Goede bedoelingen om me te behoeden voor een ongelukkig bestaan zonder geld”, vertelt hij.
[quote text_size="medium"]
‘Schandelijk geklieder‘ vinden sommigen het. Ach, de besten hebben wel erger naar hun hoofd gekregen..
[/quote]
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Paalvast kiest voor de afstudeerrichting schilderen. Daar werd hij geïnspireerd door de klassieke schildertraditie van het landschap. Hoewel zijn docenten hem aanmoedigden om verder te kijken, was voor Michiel al lang duidelijk dat in het schilderen van landschappen zijn hart ligt. “Mijn beoordelingen waren daardoor altijd wel een soort rustmoment. Er hoefde niet gegraven te worden naar moeilijke psychologische ondergronden voor de kunstwerken, dit was gewoon wat ik wilde doen. Na een tijd raakten de docenten daar aan gewend en vonden zij dat ook wel rustgevend tussen het geweld waarin iedereen zoekt naar iets nieuws en radicaals.”

Landschap 8 Michiel Paalvast

Landschap 8


Michiel Paalvast Kerkstraat

Kerkstraat Veere

Terug naar Zeeland

Inmiddels behoren Michiel Paalvast en zijn schilderijen tot het vaste meubilair in zijn woonplaats Veere. De van oorsprong Zeeuwse kunstenaar trok na een paar jaar op de Rotterdamse academie weer terug naar zijn geboortegrond. “Ik ging al regelmatig terug naar Zeeland om daar landschappen te schilderen. Die waren daar nu eenmaal beter dan in Rotterdam. Op een gegeven moment was ik op bezoek in Veere, in de achtertuin waar ik nu woon. Daar had ik opeens een extreem helder toekomstbeeld van hoe mijn leven zou kunnen worden. Ik werd er door overvallen, want ja, wat moest ik nu eigenlijk in dat slaperige, kleine Veere. Rationeel kon ik het niet rijmen. Maar ik ben op mijn gevoel afgegaan en een half jaar later woonde ik er.”
[quote text_size="medium"]
Jason Berger zat daar zó gaaf landschappen te schilderen, dat ik me realiseerde dat het klassieke landschap nog absoluut toekomst heeft in de kunst!
[/quote]
De schilderachtige setting van het stadje en haar omgeving inspireren Paalvast nu al ruim 13 jaar. Voor hem is schilderen inmiddels tot een soort meditatie geworden: “De klassieke landschap schilderkunst staat bol van de regels en wetten. Ik probeer met de formele attributen – verf, canvas, een kwast – iets tastbaars neer te zetten, en tegelijkertijd alles los te laten van ‘hoe het hoort’”.
Een ontmoeting die Paalvast op dat spoor zette, was met de Amerikaanse schilder Jason Berger. “Dat was een eyeopener. Die man was toen 82 en schilderde zó onbevangen en vrij, dat had ik nog nooit gezien. Ik durfde dat niet, zat ook een beetje vastgeroest in gedachten van ‘hoe het zou moeten’. Maar toen ik hem zag werken vond ik bij mezelf het lef om veel vrijer aan de slag te gaan. Hij zat daar zo gaaf landschappen te schilderen, dat ik me ook realiseerde dat het klassieke landschap nog absoluut toekomst heeft in de kunst!”

Michiel Paalvast

Veerse Meer


Landschap 12 Michiel Paalvast

Landschap 12

Schilderen van emoties

Sinds hij zich meer door zijn gevoel laat leiden is er een interessante verandering in de reacties waar te nemen. “Ik merk dat het mensen meer raakt, dat ik met mijn gevoel ook dichter bij hun eigen gevoel kom. De emoties worden dieper. Maar ik verlies ook mensen die er niks mee hebben en er niks in zien. ‘Schandelijk geklieder‘ vinden ze het dan. Ach, de besten hebben wel erger naar hun hoofd gekregen..”
[quote text_size="medium"]
Ik zie iets anders in al die voor de bezoekers bekende plekjes. Ik zie er de wereld in.
[/quote]
Op de vraag welke plekken in Veere Paalvast het meest bijzonder vindt, antwoordt hij steevast: “Mijn eigen achtertuin!” [zie hoofdfoto, red.] En hoewel Veere - ook buiten zijn tuin - voor hem altijd weer nieuwe inspiratie biedt om een werk te maken, is het stadje ook niet meer dan een aanleiding. “Ik zie iets anders in al die voor de bezoekers bekende plekjes. Ik zie er de wereld in.”
Alle beelden (c) Michiel Paalvast
[hr]

Michiel Paalvast

Achtertuin


Landschap 16 Michiel Paalvast

Landschap 16


Veerse kreek Michiel Paalvast

Veerse kreek


 

Lees ook:  Kunst met een diepere laag

Over de auteur

Jasper Voorn
Mijn naam is Jasper Voorn, 28 jaar, en ik ben de initiatiefnemer van Paradijsvogel Magazine. Zaken als Kunst, cultuur, reizen en de natuur hebben mij altijd gefascineerd. Vanuit een passie voor bovenstaande zaken ben ik dan ook Paradijsvogels Magazine begonnen. Naast mijn bezigheid bij dit online tijdschrift houd ik me als directeur en eigenaar van Web Wings BV, samen met een groeiend team van 30+ collega’s, dagelijks bezig met het realiseren van online marketing resultaten voor meer dan 200 verschillende klanten. Hier richten wij ons voornamelijk op duurzame marketing door lange termijn resultaat te halen via zoekmachine optimalisatie. Binnen Paradijsvogel Magazine komt mijn passie voor online marketing, mensen inspireren en mij verder verdiepen in de wereld om ons heen samen. Mijn doel is om vanuit Paradijsvogel Magazine jaarlijks 2 miljoen mensen te kunnen bereiken met interessante verhalen en kennis uit deze prachtige paradijselijke wereld die wij met z’n alle mogen bewandelen.

Recente berichten

Een goed gevoel hebben is het halve werk

Het principe van vrouwen en haarvrij, wat vinden we ervan?

De betekenis van de kleur van je ogen

Creatief met kleding

© Paradijsvogels Magazine - 2022
Made with
Web Wings