Het Uilendagboek | In bad

807 VIEWS
Het Uilendagboek | In bad

In de zomer van 2012 is Sterre geboren in de Uilenburcht, het enigszins lelijke maar o zo schattige uilskuiken van Coppernickle en Feline. Met veel toewijding storten de kersverse ouders zich op hun nieuwe taak, en niet zonder resultaat, want eind 2012 zet zet Sterre dapper haar eerste stappen op de weg naar volwassenheid. Maar hoewel ze al kan vliegen en zelf haar eten vangt, blijft ze voorlopig toch even gezellig ‘onder de vleugels’ van haar ouders.


Onder de maan, die een heldere bundel over het vijvertje aan de voet van het poortje werpt, kan ik haar goed zien: Sterre die met immens plezier aan het badderen is. Met het snaveltje wijdopen – van plezier? van inspanning? – is ze, onder luid watergeplas in ‘t vijvertje op en neer aan het springen. Als een gek, klein kindje zo blij. Terwijl het water met golven tegelijk over de rand klotst slaat ze ook nog af en toe met haar vleugels tegen het wateroppervlak, zodat de druppels er in glinsterende maanbogen vanaf slaan. Nadat ze zichzelf tenslotte van kruin tot klauw gebaad heeft, schudt ze het hoofd heftig heen en weer, zo ongeveer als een hondje dat zich droog schudt; en vliegt dan naar de top van het bakstenen poortje, waar ze zich, met ineens overgrote ernst, droog begint te wapperen.

“Vanuit de vijver houdt Sterre een tel stil om even naar haar omhoog te tsjilpen, maar gaat dan gauw weer verwoed verder”

En weer terug, na twee, drie minuten, terug in ‘t vijvertje, om met evenveel verrukking rommel te maken alsof ze nog nooit eerder zoiets leuks heeft mogen doen. Hoog uit de rododendron ziet moeder Feline met roerloze aandacht op het lawaai neer. In de schaduw van de grote wilgen langs het kreupelhout is ze niet meer dan een vage schim; herkenbaar alleen aan de unieke diepe ogen die zelfs in de nacht nog goed zijn te onderscheiden. Vanuit de vijver houdt Sterre een tel stil om even naar haar omhoog te tsjilpen, maar gaat dan gauw weer verwoed verder.

“Ik draag bewust geen enkele bescherming. Vertrouwen is alles”

Haar geluk is zo groot dat ze zelfs mij in haar wereldbeeld opneemt. Deze dagen waggelt ze het liefst met lui strekkende pootjes tot zo dicht mogelijk bij mijn gezicht, om me aandachtig en onderzoekend aan te gaan zitten kijken. En te luisteren natuurlijk, dat vindt ze geloof ik ook wel plezierig. Maar als ze uit mijn hand wil eten, dan omklemt ze, voor het gemak, eerst mijn vingers met haar klauw. Ze weet echter zo exact wat ze doet, dat haar scheermesjes-scherpe nagels nog zelfs niet het kleinste wondje maken. Ik draag namelijk bewust geen enkele bescherming. Vertrouwen is alles.

Lees ook:  Kunstenares vangt haar liefde voor planten in botanische schilderijen


Jarenlang reisde kunstenaar Paul Christiaan Bos de hele wereld over, tot hij zijn echte passie vond in zijn eigen achtertuin: daar wonen sinds 2011 de uilen Coppernickle en Feline. Hij volgt hun dagelijkse belevenissen en gezinsuitbreiding op de voet en beschrijft dit in een levendig Uilendagboek. Omdat Paul zin had in ‘iets Paradijsvogeligs’ deelt hij graag de mooiste passages én kunstwerken op Paradijsvogels Magazine. 


Op de hoogte blijven van het Uilendagboek? Vul uw emailadres in en u ontvangt een bericht wanneer een nieuw hoofdstuk wordt gepubliceerd.


 

Beeld: Owlery serie: “Mijmering I”, houtskool en pastel op Ingres papier, 20 X 20 cm

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

Het Uilendagboek | Een berg poep
Het Uilendagboek | Een familiesoap
Het Uilendagboek | Een uil die groen ziet van jaloezie
Het Uilendagboek | De enige uil die genegenheid kan tonen