Het Uilendagboek | Een uil die groen ziet van jaloezie

1586 VIEWS
Het Uilendagboek | Een uil die groen ziet van jaloezie

De uilen Coppernickle en Feline wonen al geruime tijd in de uilenburcht van kunstenaar Paul Christiaan Bos. In zijn Uilendagboek volgt hij de dagelijkse belevenissen en gezinsperikelen op de voet. De twee uilen zijn trotse ouders van het lelijke maar o zo schattige uilskuiken Sterre, zij woont inmiddels op kamers. De familieverhoudingen staan onder spanning, want Sterre wint aan populariteit bij haar vader, tot groot ongenoegen van moeders. Ondertussen heeft deze ook de zorg voor een nieuw uilenjong…

Sterre’s ster is rijzende nu haar relatie met Coppernickle steeds beter wordt. En Feline, die zich als Oermoeder van haar troon gestoten voelt, trekt zich dit aan. Toen Coppernickle even later nietsvermoedend kwam aanvliegen, kreeg hij meteen een oorvijg van jewelste van zijn vrouw. De eerste keer dat ik van zoiets getuige was.

Moeder geeft een ferme tik

Als ik niet zo te doen had gehad met de Oermoeder, had ik het komisch gevonden. Met name vanwege het beteuterde gezicht van Coppernickle. Maar het pleit zeer voor hem dat hij niet terugsloeg. Dat Sterre van de Oermoeder even later óók een ferme tik kreeg, spreekt natuurlijk voor zich.

En als straf trouwens ook niet geheel onterecht. Want haar bruidegom Coppernickle verlaat Feline de laatste tijd steeds vaker om bij zijn kind te gaan zitten. Voorlopig voor nog niet meer dan enkel een gezellig praatje en misschien even wat meer pootruimte dan hem nu gegund wordt in zijn eigen nest waar een nieuw reuzenjong huist, maar toch, hij is er niet.

Het groene monster

Ook al werkt hij de hele dag, en ook nog driekwart van de nacht, om voor de jonge spruit eten aan te slepen – door weer en wind zwoegend, kokend in de volle zon of verzuipend in de regen, al past hij altijd even braaf op als Feline voor een moment de vleugels wil strekken, en zelfs al steelt hij het eten van zijn grote dochter als er voor de jongste telg even niet voldoende te vinden valt: het is allemaal niet voldoende als hij er in persoon niet is. En voor Feline wordt het groene monster elke dag een beetje groter.

Herovering

Deze morgen was de maat vol. Eerst joeg ze Coppernickle en Sterre uit Sterre’s nest. Dat was op zich al uniek. Maar daarna kroop ze bij haar maken om eens dicht tegen hem aan te schurken, en toen ineens, schuw, onwennig, hem een knuffeltje geven.

Om hem te laten zien dat hij toch echt van haar is.

Meer lezen van het Uilendagboek? Hier vind je alle verhalen.


Jarenlang reisde kunstenaar Paul Christiaan Bos de hele wereld over, tot hij zijn echte passie vond in zijn eigen achtertuin: daar wonen sinds 2011 de uilen Coppernickle en Feline. Hij volgt hun dagelijkse belevenissen en gezinsuitbreiding op de voet en beschrijft dit in een levendig Uilendagboek. Omdat Paul zin had in ‘iets Paradijsvogeligs’ deelt hij graag de mooiste passages én kunstwerken op Paradijsvogels Magazine.

Beeld: detail “Owlery: Observatie 9 (Oermoeder)”, potlood, pastel, kleurpotlood en zilverstift op Fabriano 23, 3 * 25, 2 cm

MEER INSPIRATIE

Het Uilendagboek | Een berg poep
Het Uilendagboek | Een familiesoap
Het Uilendagboek | De enige uil die genegenheid kan tonen
Het uilendagboek | Ook uilen willen spelen