Mieke | Het is maar hoe je het bekijkt

721 VIEWS
Mieke | Het is maar hoe je het bekijkt

Ouder worden, het is maar hoe je het bekijkt. Wat de één verontrust, daar kan een ander goed tegen. Shocking vond ik het dat mijn geliefde op een dag een ‘ouwe lul’ genoemd werd. En hij ging het zelf ook nog zeggen: “mijn kinderen vinden me een ouwe lul”. Zo.

Nu houd ik niet van dat soort woorden maar dat zal wel weer aan mijn leeftijd liggen. Leeftijd speelt mee in hoe je het bekijkt. Jongeren kunnen je oud vinden, maar hebben er soms ook een verrassende kijk op. Mijn buurjongen van vijf vindt me niet oud. Ik vroeg hem of ik eruit zag als een oma, maar hij vond – tot mijn genoegen – dat ik op een aardige moeder leek. Ouderen denken vaak dat je nog jong bent.

Vooral mensen die zelf een stuk ouder zijn en allang met pensioen zeggen dat. “Maar jij bent nog piepjong!” roepen ze soms. Ze geloven gewoon niet dat ik ouder ben geworden. “Ben jij al 60!? Nee dat kan niet. Jij blijft in mijn ogen altijd een jaar of 40”, zei een oudere vriendin laatst tegen mij.  Ouder worden, het is maar hoe je het bekijkt.

Wie is die bejaarde gast met die baard? Gelukkig heb je het niet hardop gezegd..

Meestal is ouder worden gewoon, maar soms overkomen de gevolgen je als een schok. Het overkwam een vriend van me die moest stoppen met werken op zijn 65e terwijl hij nog door wilde. Opeens was daar de mededeling, uitstellen was geen optie.

Lees ook:  24 dingen die ik na 56 jaar denk te weten

Het overkwam mij toen ik met mijn leesbril op toevallig in de spiegel keek en ineens een hoop rimpels zag. Waar kwamen die in hemelsnaam vandaan? Ik was toch juist gezegend met weinig rimpels? Of als ik langzaam de trap oploop en mezelf hoor steunen en mompelen: “wat doet die heup weer stom”. Of als ik zie dat mijn lief, die normaal gezien nog heel lenig is, ‘s morgens vroeg wat stijf door de kamer loopt. “Gelukkig,  ik ben niet de enige”, denk ik dan.

Of, als je denkt dat je ergens op een bijeenkomst tussen ouderen zit en ze een stuk jonger blijken te zijn. Of als je op een receptie bij het afscheid van een collega mensen met wie je ooit nauw hebt samengewerkt niet meer herkent. Wie is die bejaarde gast met die baard? Gelukkig heb je het niet hardop gezegd.

“Wij zien er tenminste nog ongeveer hetzelfde uit als vroeger”, zei ik naar aanleiding van dat gebeuren tegen mijn partner en een vriendin. “We zijn tenminste nog herkenbaar!”


Mieke Vollenhoven was 30 jaar coach, trainer en auteur. Met daarnaast een hobby als beeldend kunstenaar is ze een veelzijdige paradijsvogel. Zij ziet de uitdaging van ouder worden in het steeds meer verbinden van haarzelf met wie ze is, met wie de ander is en met de wereld die ze waarneemt. Op Paradijsvogels Magazine neemt ze u mee in deze ontdekkingstocht, in haar verhalen vergezeld van een gezonde dosis dichterlijke vrijheid. Want ouder worden is tenslotte ook maar net hoe je het bekijkt.

MEER INSPIRATIE

Zo, dat werd tijd: een handig én leuk boek over ouder worden
Bobbie Rose (102) begint aan een carrière als model
50 is niet het nieuwe 30
Doris Jones (91) helpt samen met haar 2 katten bij het ontdekken van archeologische sites