De wolken | Gedicht

2491 VIEWS
De wolken | Gedicht

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder –
De wond’ren werden woord en dreven verder,
Maar ‘k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat ‘k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van ‘t vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

– Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide –


‘De wolken’ door Martinus Nijhoff
Verzamelde gedichten
Prometheus, 2013

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

Lees ook:  Een prachtig gedicht van Rutger Kopland over tijd

MEER INSPIRATIE

Rutger Kopland dicht over de schoonheid van het najaar
Een gedicht van Rutger Kopland over een ontmoeting met eenzaamheid
Rutger Kopland herinnert ons hoe energiek vogelzang maakt in de lente
Een gedicht van Jean Pierre Rawie over het moment van elkaar opnieuw ontdekken