Een eilander heeft misschien wel de grootste kans op dat levensgeluk

8722 VIEWS
Een eilander heeft misschien wel de grootste kans op dat levensgeluk

De overtocht duurt zo’n anderhalf uur. Voldoende tijd om letterlijk en figuurlijk los te raken van het alledaagse. Voor wie de snelboot neemt, is het lastiger. Dan krijg je slechts 45 minuten de tijd. Maar ook dan lijkt het veel mensen te lukken, want wie eenmaal de vaste wal heeft losgelaten waant zich in een andere wereld. Die van vrijheid, licht en lucht. Julia van Bohemen werkte enige tijd op Vlieland en is verzot op het ‘eilandgevoel’. Maar wat is het toch dat zo tot de verbeelding spreekt als we het over een eiland hebben?

Natuur en vrijheid op een eiland

Vraag een eilander naar zijn leven en hij zal altijd wel de zee, het strand en het duin, kortom; de natuur noemen. Vergis je niet, er wordt in het zomerseizoen hard, keihard gewerkt. Ondernemende eilanders maken vele uren om de toerist te dienen. Buiten de seizoenen zijn zij aan de beurt om te genieten van de rust en de ruimte. De natuur en de vrijheid die een eiland te bieden heeft.

Het missen van een Hema weegt niet op tegen een bezoek aan de aloude winkel van sinkel waar je ‘voor alles’ terecht kunt

Natuurlijk; er zijn ook nadelen. Kinderen die al jong naar de wal moeten en door de week op kamers of in een gastgezin verblijven voor een studie. De kleinschaligheid en sociale controle van een compacte gemeenschap. De vroegste boot moeten nemen voor een afspraak bij de opticiën. Maar het lijkt veel eilanders er niet toe te zetten te verhuizen. Er staat te veel moois tegenover. De nadelen van het leven in een kleine gemeenschap wegen niet op tegen de saamhorigheid die ook gevoeld wordt. Het missen van een Hema weegt niet op tegen een bezoek aan de aloude ‘winkel van sinkel’ waar je ‘voor alles’ terecht kunt.

Lees ook:  Poëzie op een vuilniswagen

De hamvraag is natuurlijk; zijn de eilanders daardoor gelukkiger dan de landrotten?

Van horizon tot waddenlicht

Als toerist zoeken we naar het vakantiegeluk dat we zo lang mogelijk willen vasthouden. Zou de eilandbewoner dat nou altijd voelen? Natuurlijk niet. Het dagelijkse leven van de eilander behelst iets anders dan de dag van de toerist, maar toch; altijd de zee rondom, het bijzondere waddenlicht en de lucht, de ruimte, de horizon, de natuur. Het zorgt bij elkaar voor een positieve vibe die zijn weerga niet kent. En draagt bij aan het levensgeluk van iedereen die dat wil voelen. Die daar voor openstaat. De eilander heeft er misschien wel de grootste kans op.

Tevredenheid lijkt het levensgeluk anno 2016

De toerist zoekt er naar, verlangt er naar. Die enorme centimeters lucht van boven tot aan de horizon, die meters zandstrand, het geluid van de rollende golven in de branding, de wind rond het duin. Het helpt allemaal in die zoektocht.

Lekker vervelen als levensgeluk

Maar er is nog iets. Je kunt je op een klein eiland vervelen. En dat is hartstikke positief. Je hebt snel alle winkels wel gezien. Je bent twee keer het eiland rond gewandeld, de haven is bekend terrein en het regent. Wat heerlijk. Eindelijk kom je toe aan het lezen van dat boek, dat spel doen met de kinderen, misschien wel even bijslapen of gewoon een koffie of een borrel drinken in het café. Op een klein eiland zijn er minder prikkels en uitdagingen en ben je zo mogelijk veel eerder tevreden. Dat is misschien wel het grootste geluk.

Lees ook:  Een klein versje van Toon Hermans over geluk

Fietsen tegen de wind in

Tevredenheid lijkt het levensgeluk anno 2016. Kun je in Harlingen nog dat laatste telefoontje plegen naar de zaak, zodra je de ferry opstapt zal die behoefte met iedere te varen zeemijl afnemen. En eenmaal bij het afmeren in de eilandhaven ben je weliswaar ‘de zaak’ niet vergeten, maar relativeer je elke spoedklus en noodzakelijk mailbericht.

De wind waait je hoofd schoon en je ogen open voor dat wat op dat moment echt belangrijk is; tevreden zijn met dat wat is. Fietsend tegen de wind in, hijgend een duintop bereiken en voor de vierde keer de Dorpsstraat doorslenteren. Het is goed. Het is allemaal goed. Misschien zelfs beter.

Tekst: Julia van Bohemen


Lees ook: Gedichten in het zand | Poëtische teksten op de Vliehors

vliehors express


Meer inspiratie opdoen? Meld je aan voor de gratis inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine en ontvang tweewekelijks de beste artikelen:

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

7 waarheden over het lege nest
Met dit gedrag in een koffietent verraad je meteen je leeftijd
Waarom ik het geweldig vind om 50 jaar te zijn
Waarom ik helemáál niet gelukkig word van opruimen