Daten na je 65ste | Jessy

723 VIEWS
Daten na je 65ste | Jessy

Jessy plaatste tien jaar geleden een annonce in de ‘kennismaking gezocht’ rubriek van mijn krant: directie-secretaresse, vijf jaar jonger dan ik, één dochter, die net getrouwd was, en al meer dan drie jaar weduwe.

Wel tien dagen lang lag de uitgeknipte annonce op m’n bureautje.

‘Eerst een goede pasfoto laten maken,’ dacht ik nog, maar het kwam er maar niet van. Dus twee weken na ‘lezing’ stuurde ik pas mijn brief met een oude pasfoto, waar ik niet bepaald gunstig op stond (ach, dan val ik het echt alleen maar mee, toch?).

M’n brief was wel aardig, vond ik zelf, en een dikke week later kwam er antwoord van Jessy uit Alkmaar: samen met mijn brief en foto zat in haar enveloppe een leuk berichtje:

Beste Hans,

Je profiel en tekst bevalt me. Ik heb echter iemand ontmoet, hier uit Alkmaar, en het schijnt te klikken. Daarom heb ik alles teruggestuurd, maar heb wel jouw telefoonnummer genoteerd, met je permissie.

Je weet maar nooit.

Succes,

Jessy.

Zes maanden later belde Jessy. De relatie had maar twee maanden geduurd, maar ze was er even helemaal klaar mee geweest. Mannen, brrrr. Teleurgesteld was ze. Nu, na al die weken dacht ze: ‘laat ik eens een dagje Amsterdam doen en die Hans van toen opbellen’.

Ik zelf was weer ‘on speaking terms’ met een oude vriendin, die me gemist had en wilde onderzoeken of het de tweede keer beter zou gaan tussen ons. Toch sprak ik af om Jessy te ontmoeten. Ze ging met haar jongere broer naar een uitvoering van Aïda in de Amsterdam Arena en had tijd vrijgemaakt om mij te spreken en te zien ‘of het iets kon worden’.

Lees ook:  Een handleiding voor boekenwurmen

hanswillems jessy 2

Haar broer ging een uurtje Bijenkorven en Jessy en ik spraken elkaar op een terrasje aan de gracht tegenover de Kleine Komedie. Een bootje met een leuk stel legde aan, ik hielp met het touw vastmaken en de jonge vrouw stapte aan wal met een aangebroken fles witte wijn en goot onze wijnglazen weer vol.

‘Leuk, dat jullie er op tijd zijn’, knipoogde ik naar het stel, ‘onze glazen waren net leeg’. Perfecte timing.

Na dubbel toiletbezoek vertrok het stel weer en Jessy zei: ‘Je kende die mensen toch niet, hè, Hans?’ ‘Wat denk je?’, antwoordde ik. ‘Ik wist toch hoe laat jij zou komen en dan regel ik natuurlijk iets bijzonders. Wanneer ik jou in Alkmaar bezoek, reken ik zeker op een kaasdrager, die ons iets aanbiedt.’ ‘Dat gaat niet lukken,’ lachte ze, ‘maar in ieder geval ben je welkom in mijn stadje, ik vond het heel leuk je te ontmoeten en wil je snel weer zien’.

Ze was ‘not amused’ toen ik haar mededeelde dat ik die uitnodiging had aangenomen en onze hereniging voorlopig even ‘op ijs’ moest.

En zo begon mijn tijd met Jessy. Natuurlijk moest ik, eerlijk als ik ben, mijn ex-vriendin uitleggen dat ik een invitatie tot kennismaking had gekregen van iemand aan wie ik zes maanden geleden een brief gestuurd had. Ze was ‘not amused’ toen ik haar mededeelde dat ik die uitnodiging had aangenomen en onze hereniging voorlopig even ‘op ijs’ moest.

Lees ook:  Mijn eerste keer... alleen op reis

‘Je denkt echt, dat ik hier op jou ga zitten wachten? ‘, gromde ze. ‘Tja, ìk zou misschien niet wachten, maar wie weet kom ik snel met hangende pootjes terug en dan kun jij me dat inwrijven. Ik zie het al voor me’.


Hans Willems heeft een voorliefde voor paradijsvogels – ‘de smaakmakers in het gewone leven’. Al sinds zijn jeugd is hij een fervent dagdromer en ontwikkelde hij een scherp oor voor goede verhalen. Na zijn pensionering is hij gaan daten, op Paradijsvogels Magazine beschrijft hij zijn bijzondere ontmoetingen.

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

Daten na je 50e: het kan wat minder serieus
Single of samen? Over keuzestress en groener gras…
Vier wijze liefdeslessen gebaseerd op 40 jaar ervaring
Daten na je 65ste | Megan