Daten na je 65ste | Baukje

709 VIEWS
Daten na je 65ste | Baukje

Na heel wat op-en-neer-gemail besloten Baukje en ik te gaan telefoneren en te skypen. Dat was een openbaring, want de stem van Baukje is een weldaad voor m’n oor. Daarbij zijn haar teksten, uitleg en antwoorden op vragen van dien aard dat je er ook op maandagmorgen blij van wordt, en ik er al naar uitzie met haar ‘in het echt’ te praten. Nu ligt Tietjerkstradeel niet bepaald op loopafstand, zodat om 7 uur ‘s avonds spontaan een kopje koffie halen jammer genoeg niet voor de hand ligt.

Terwijl we ons daar voorlopig niets van aantrekken, spreken we over werk, vrije tijd en verwachtingen. Baukje’s dochter wil graag trouwen, maar haar vriend Lars aarzelt. En dat kan Baukje veranderen in een furie: “Verdikkie, zo’n jongen, zou je hem niet?” Op een knie vroeg hij haar dochter ten huwelijk, en nu heeft hij koudwatervrees en durft geen datum te plannen. Hoe ik zoiets vind?

“Hans”, zegt Baukje, “iedere keer dat ik je spreek denk ik: die man moet verhaaltjes gaan schrijven voor de krant of zo, snap je me?” En dat was het begin van het einde.”

“Tja”, zeg ik, “tja. Je dochter is een schoonheid zonder weerga, zag ik op je foto’s, maar haar twee kinderen en het feit dat haar ex nu samenwoont met je andere dochter en weigert alimentatie te betalen en hun huis verkocht moet worden inclusief restschuld.. Tja, daar schrikt die Lars voor terug, logisch toch?”

Lees ook:  Daten na je 65ste | Jessy

Baukje is even stil en begint dan te lachen: “Oh, heerlijk, die onzin die jij vertelt. Ik heb maar één dochter, ze is 19 en heeft zelfs nog nooit ‘vaste verkering’ gehad voordat ze Lars leerde kennen. Fantastisch, ik ben prima op m’n plaats gezet, ik moet me er ook niet mee bemoeien. Dat bedoel jij toch?” Dat bedoelde ik inderdaad.

“Hans”, vervolgt Baukje, “iedere keer dat ik je spreek denk ik: die man moet verhaaltjes gaan schrijven voor de krant of zo, snap je me?”

En dat was het begin van het einde.

Ik zeg vrolijk: “Oh, Baukje, dat doe ik al, hoor. Weet jij waarom die bekende aardappels Bintjes heten? Nee? Nou, een leraar op de lagere school in Friesland was amateurdinges met planten en aardappels en toen hij een nieuw soort aardappels ontwikkeld had, bij de 5e poging, noemde hij dat soort naar de 5e meisjesnaam op de klassenlijst, en dat was Bintje. Ze hadden zomaar Baukjes kunnen heten. Maar die naam stond als 4e.”

Baukje lacht en vraagt: “Wat schrijf je dan?” En in zalige onwetendheid over de consequenties van mijn antwoord zeg ik enthousiast: “Wel, over Daten-na-je-65ste via internet, voor Paradijsvogels Magazine.”

“WAAAATTTT? Nou, dat wil ik niet, oh nee! Verdikkie, goed, dat ik het vraag, oh nee (2e maal).”

Lees ook:  Hoe een oud stewardessenkoffertje de basis werd voor een meeslepende familiebiografie

“BAUKJE, BAUKJE, ik schrijf niets over jou! M’n erewoord, wat zou ik moeten schrijven? Je hebt nog niets spannends gedaan, excuse me. En mocht dat wel gebeuren, dan schrijf ik het zo dat niemand weet dat jij het bent. Ik kan je referenties sturen.”

Maar het was tegen dovemansoren gezegd en Baukje drukte de ontluikende liefde definitief de kop in: “Hans, ik ga nu ophangen. Beloof me, dat je nooit meer belt.”

Beloofd. Alle goeds, beste B. (ik moet nu voorzichtig zijn..). Baukje heet niet Baukje, dat begrijpt u. Hoe ze heette ? Nou, ik ben het vergeten. Dat dicht niet, maar rijmt wel.


Hans Willems heeft een voorliefde voor paradijsvogels – ‘de smaakmakers in het gewone leven’. Al sinds zijn jeugd is hij een fervent dagdromer en ontwikkelde hij een scherp oor voor goede verhalen. Na zijn pensionering is hij gaan daten, op Paradijsvogels Magazine beschrijft hij zijn bijzondere ontmoetingen. Wilt u rechtstreeks reageren? Mail dan naar hanswillems25@gmail.com

Ontvang gratis onze beste artikelen!

Schrijf je in voor de inspiratiemail van Paradijsvogels Magazine

MEER INSPIRATIE

Daten na je 50e: het kan wat minder serieus
Single of samen? Over keuzestress en groener gras…
Vier wijze liefdeslessen gebaseerd op 40 jaar ervaring
Daten na je 65ste | Megan